Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Technische Yschränkung:
Dr koräkt Titel wär: »Stimmhafte postalveolare Frikativ« |
Dr stimmhafte postalveolare Frikativ isch e Konsonant wo verglychsmässig sälte isch. I viilene Sproche wo de Luut hen wird er ällewell mit grundeti Lippe (labialisiert) usgsproche, so im Änglische oder Französische.
- S isch e Frikativ; er wird erzeugt indäm dr Luftstrom druch e Engi im Mund druggt wird.
- S isch e postalveolarer Konsonant; er wird mit dr Zungespitze hinter de Alveole artikuliert.
- D Phonation isch stimmhaft; wäärend er produziert wird vibriere d Stimmbänder.
- S isch e Oraler Konsonant; d Luft entwycht durch de Mund.
- S isch e zentraler Konsonant; dr Luftstrom gangt über d Mitti vo dr Zunge, aastatt um d Syte.
- S isch e egressiver Konsonant; er wird durch s Ussatme durch d Lunge erzeugt während d Glottis gschlosse blybt.
[ändere] Verbreitig
- Im Französische chunt de Luut hüüfig vor: jour (Dag) oder jamais (nie). Im Französische isch de Luut ällewell grundet: [ʒʷ].
- Im Alemannische gits de Luut eigetlich nüt, sogar i französischi Lehnwörter, stattdesse isch des meischtens en [ʃ] oder sältener au [ʒ̊]. Im Roman "Die Linden von Lautenbach" vum Jean Egen wird d Marseillaise zum Byspiil Elsässisch verballhornert: "Allons enfants de la badrie, le schour de gloire edarive". Uusnahme vo de Regle, dass es dä Lut im Alemannisch normalerwiis nüt git, sin d Südwalser Dialäkt vo Arrimmu, Im Land un Makanaa, wo dur dr Iifluss vum Italienisch dr stimmlos postalveolare Frikativ [ʃ] in vile Wörter stimmhaft realisiert wird.
- I dr norddütsche Ussproch vum Standarddütsche chunt de Luut i französischi Lehnwörter vor, z.B Garage.
- Im Änglische isch [ʒ] zwar en feschter Bstanddeil vum Luutinventar, chunt aber fascht numme i Wörter vor wo ursprünglich usem Französische stamme. Vorallem Wörter mitem Suffix -ure hen de Luut: treasure, pleasure aber au genre. Im Änglische isch er wie im Französische ällewell grundet.
- Im Albanische, wonner als zh gschrybe wird; z.B zhurmë ([ʒuɾm]; Lärm).
- Türkisch: jale ([ʒɑ̟le]; "Tau").
- Ungarisch: rózsa [r̪oːʒɒ]; "Rose").