De stimmhafti palatali Frikativ isch en Luut vo dr mänschliche Sprooch wo sehr sälte isch. S Zeiche im Internationale Phonetische Alphabet defür isch ʝ. De Luut het e grossi Äänlichkeit mit [j] wie im Wort „jung“, aber d Zung bildet e Engi wo deno Luft duredruggt wird, statt dass d Luft wie bi [j] frei cha usströmme..
[ändere] Artikulation
[ändere] Verbreitig
- ↑ Pieter van Reenen. (2000). De harde en de zachte g, de spelling gh versus g voor voorklinker in het veertiende-eeuwse Middelnederlands. Taal en Tongval, 52 (Thema nr.), pp. 159-181.[1].
- ↑ Nicolaidis, Katerina (2003), "An electropalatographic study of palatals in Greek", in D. Theophanopoulou-Kontou; C. Lascaratou; M. Sifianou et al., Current trends in Greek Linguistics (in Greek), Athens: Patakis, pp. 108–127
- ↑ Michael M.T. Henderson, Four Varieties of Pashto
- ↑ Engstrand, Olle (1999). "Swedish". Handbook of the International Phonetic Association: A Guide to the usage of the International Phonetic Alphabet.. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 140–142.
| Konsonante |
Lueg au: IPA, Vokale |
|
|
| Bi de Spalte wo grau sin, goot mer devo uss, dass si nit artikuliert werde chönne; wysi Spalte hen kei offiziels IPA-Zeiche un/oder sin uss keinere Sprooch bekannt. |
Hörbiispiil?/i
[ʝut] (info)
