SBB Re 460

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Re 460 mit IC-2000-Wage
Re 460 mit IC-2000-Wage
Betriib
Baujohr 1991–1996
Betriibsnummere (UIC) Re 460 000
– Re 460 118
Stückzahl 119
Iisatzgebiet Universallokomotive,
sit 2000 usschl.
Personeverkehr
Wartigswärk Yverdon
Technischi Date
Fahrzügtyp elektrischi Lokomotive
in Umrichtertechnik
Hersteller SLM Winterthur
ABB Züri
Achsefolg Bo'Bo'
Höchstgschwindigkeit 230 km/h
Reisegschwindigkeit 160 km/h (bis 2007)
200 km/h (ab 2007)
Leistig 6100 kW
Stundezugchraft 275 kN
Afahrzugchraft 300 kN
Mäss und Gwicht
Längi über Puffer 18'500 mm
Breiti 3000 mm
Höchi 4310 mm
Dienstgwicht 84 t
Sustigs
Bsunderi Merkmol "Lok 2000"
Vorgänger Re 4/4II, Re 4/4III, Re 4/4IV
Nochfolger Re 482 (Güterverkehr)

D' Re 460 isch ä Hochläischtigsloggi vu de Schwiizerische Bundesbahne.

Schu i de Sibzgerjahr het mer studiert, wie mer chännt ä Hochgschwindigkeitsloggi konschtruiere, doch d' Zyyt isch duezmal nuch nüd riif gsii. S'isch d'r Schwiizerische Loggi- und Maschinefabrigg (SLM) in Winterthur und de Brown, Boveri & Cie in Badä g'lunge, im Uuftrag vu de SBB ä Schnällzugsloggi für 160 Stundekilometer z' buue. Vier Prototype sind im Zwäienachzgi als SBB Re 4/4 IV abglifered wordä. D' Teschtergäbnis sind aber wiitgehend unbefridigend gsii, und so isch's nur bi denä vier Prototype blibe. Nur im Wallis, uf 're schnuergrade Streggi het mer chänne primär mit 160 Stundekilometer fare.

D' SBB het vum Parlamänt d'r Uuftrag überchuu, ihres Aagebot z' erwiitere, und das under em Label „Bahn 2000“. Dur das het d' Ziit drängt, die Hochgschwindigkäitsloggi doch nuch z' realisiere. D' SBB het im Füfenachzgi d'r SLM und de BBC d'r Uuftrag ggii, ä Loggi z' konschtruiere, wu cha mit 230 Stundekilometer fare und au bsunders starch isch - vor allem für Schnäll- und Güeterzüüg. Im Sibenenachzgi hend denn d' Bundesbahne aagfange bschtellä. Im Nüünänachzgi het das Konzept au s' Inträsse vu d'r Lötschbergbahn gweggt, so dass d BLS Re 465 entwigglet wordä-n-ischt.

Im Einenüünzgi hends aagfange, d' Re 460 buue. Dänn het mer, und das isch nüü gsii, uf d' Umrichtertechnik gsetzt. So isch d' Re 460 ä Wiiterentwigglig vu d'r SLM Re 456 - diä isch technisch aber nüd üsserlich ähnlich wie d' S-Bahn-Loggi SBB Re 450 und isch für d' Sihltalbahn, d' Bodäsee-Toggäburg-Bahn und de Regionalverchehr Mittelland buut wordä. S'isch bi d'r Re 460 s' erscht Mal g'sii, ass si uhni ä Prototyp mit d'r Serieproduggziuu aagfange hend. Im Ganze sind 119 Stugg vu derä 84 Tonnä schwäre Loggi entschtandä. Am Aafang het mer gmäint, s' sig ä Flop. Wäge Chinderchranggete sind's i nidrigi Diänscht abgschobä wordä, zum Bischpiil vor Poscht- oder churzi Regiunalzüüg. Dänn hät si sich aber als technisches Meischterwärch erwise, und mer hät si chänne im Personä- und Güeterverchehr iisetzä. Vor dä Färngüeterzüüg hät mer si mäischtens in Doppeltraggziuu und in Villfachstüürig aatroffe. Als Ergänzig isch ä doppelstöggige Schnällzug, d'r IC 2000 entwigglet wordä.

In Norwege isch d' EL18 e wiiterentwicklig vo dr Re 460 und wird döt im Intercityvercher iigsetzt