Präteritum
| Sälle Artikel oder Abschnitt brucht e Yberarbeitig un sott dorum durgluegt werre. Des cha de sprochliche Stil, s Format vum Artikel, oder de Inhalt beträffe. Nächers isch in dr Regel uf dr Diskussionssite agee. Hilf bitte mit, die kritisierte Passasche z'verbessere un nimm druffabe die Markierig use. |
S'Präteritum isch di grammatikalisch Vergangehäit und schtaht zwüschet em Pärfekt und äm Präsens. S'Präteritum heisst i dr Grammatik e Tempus (Zytform).
S'Präteritum im Alemannische [ändere]
Im Vergliich zue de hochdytsche Sproch gits im Alemannische (wie au im Bairische un Ostfränkische) kai Verbform fer s'Präteritum - bis uf s'Verb si (bzw. sin / sei), wo inzwische im gsprochene alemannisch under hochdytschem Ifluss Verbreitig gfunde het. Alemannisch bildet d'Vergangeheit analytisch mit eme Hilfsverb - also d'Perfektform.
De dytsch Satz "Gestern war ich hier" heißt also "Gestert bin i do gs(e)i" (bzw. gwä in manche Gegende vum Schwäbische).
De dytsch Präteritum-Stamm vum Verb wird im Alemannische fer dr synthetisch bildet Konjunktiv verwendet, z.B. synthetisch Ging säll au? statt analytisch Dät säll au go?.
E Usnahm hät bis vor ebba dryssg Johr s Saleytitsch bildet , di walserisch Mundart vo Saley (ital. Salecchio; im italienische Antigoriotal) - sälli hät nit nu aldhochdytschi Verbklasse bibehalde, sundern hän au noch bi allne Verbe e Präteritum gchennt.
lueg au:Grammatik