Pfingsten

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Pfingschtdarstellig im Rabbula-Evangeliar (586)

Pfingschte (vu griech. πεντηκοστή [ἡμέρα] pentekostē [hēmera] ‚dr fufzgscht Dag‘) isch e chrischtlig Fescht. Gfyyrt wird vu dr Glaibige d Sändig vum Hailige Gaischt. S wird am fufzigschte Dag no dr Oschtere begange.

Im Neie Teschtamänt wird in d Aposchtelgschicht verzellt, ass dr Hailig Gaischt uf d Aposchtel un d Jinger aabechuu isch, wu si zum Pfingschtfescht (Schawuot) z Jerusalem versammlet gsii sin (Apg 2, 1-41). Des Datum wird in dr chrischtlige Dradizion au as Grindig vu dr Chilche verstande. As chrischtlig Fescht wird Pfingschte zem erschte Mol anne 130 gnännt.

Fyyrtig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Dr Pfingschtmeentig isch e gsetzlige Fyyrtig z Dytschland, z Eschtryych, in dr maischte Kanton in dr Schwyz, z Frankryych, z Luxemburg un z Ungarn.

Abgschafft wore isch dr Pfingschtemeetig as Fyyrtig z Schwede un z Italie.

Literatur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Jens Herzer: Ostern, Himmelfahrt, Pfingsten, Weihnachten. Was wissen wir über die Ursprünge des Christentums? Brennpunkt Die Bibel. Bd 4. Evangelische Haupt-Bibelgesellschaft und von Cansteinsche Bibelanstalt, Berlin 2000. ISBN 3-7461-0144-1 (allgemeinverständlich und wissenschaftlich fundiert)
  • Joseph Ratzinger: Komm, Heiliger Geist! – Pfingstpredigten. Wevewl, Donauwörth 2005. ISBN 3-87904-299-3
  • Alfons Weiser, Karl-Heinrich Bieritz, Henning Schröer, Petra Sevrugian: Pfingsten/Pfingstfest/Pfingstpredigt. In: Theologische Realenzyklopädie. Berlin 26.1996, S. 379-398. ISBN 3-11-002218-4

Weblink[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Allmänd (Commons): Pfingsten – Sammlig vo witere Multimediadateie