Octavia (Oper)

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech

Die römische Unruhe, oder Die edelmüthige Octavia isch en Opere in drei Akt mit Prolog vom Reinhard Keiser.

D Octavia isch am 5. August 1705 in dr Opere am Gabsmäärt z Hamburg urufgfüert worde, wo dr Keiser wider zrug z Hamburg gsi isch, nochdäm er im Joor vorhäär vor sine Glöibiger d Stadt fluchtarig verloo het. Dr Georg Friedrich Händel, won e Fründ vom Keiser gsi isch, het us dere Opere allerhand Ideä übernoo. D Melodii vo «O voi dell'Erebo» chunnt zum Bischbil von ere. [1]

Dr Keiser het die Opere as Antwort uf em Händel si Nero gschriibe, wo verscholle isch. Si spiilt in dr gliiche Zit und er brucht s gliiche Material, aber dr Barthold Feind (1678-1721) het e seer vil bessers Libretto gschriibe. Es goot din um d Intrige vom verruckte Kaiser Nero, mit de Mordaaschleeg gege si Frau Octavia, dr Verschwöörig vom Piso und wie si underdruckt worden isch, um die filosofischi Erzieig vom Seneca und die lustige Bemerkige vom Gloon Davus.

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Partitur vo dr Octavia (Supplement-Band vo dr Händel-Wärkusgoob, uusegee vom Friedrich Chrysander u. Max Seiffert, Leipzig 1902)

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  1. Howard E. Smither: History of the Oratorio, 1. Band, UNC Press Books, 1977, S.347