Montalchez
| Montalchez | |
|---|---|
| Basisdate | |
| Staat: | Schwiiz |
| Kanton: | Nöieburg (NE) |
| Bezirk: | Boudry |
| BFS-Nr.: | 6411 |
| Poschtleitzahl: | 2027 |
| Koordinate: | 547315 / 19446246.8991696.747223656Koordinate: 46° 53′ 57″ N, 6° 44′ 50″ O; CH1903: 547315 / 194462 |
| Höchi: | 656 m ü. M. |
| Flächi: | 6.41 km² |
| Iiwohner: | 244 (31. Dezämber 2011)[1] |
| Karte | |
Montalchez (frankoprovenzalisch [a mɔ̃talˈtsi]) isch e Bolitischi Gmai im Bezirk Boudry im Kanton Nöueburg, Schwyz.
Inhaltsverzeichnis |
Geografi [ändere]
Montalchez lyt am Jurasidhang. Dr Bann bstoht us 42,2 % Landwirtschaftligi Flechi, 39,4 % Wald un18,5 % Sidligsflechi. Nochbergmaine vu Montalchez sin Fresens, Saint-Aubin-Sauges un Gorgier im Kanton Nöueburg un Provence im Kanton Waadt.
Gschicht [ändere]
Montalchez isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1340 as villa de Montallichie.
Syt 1648 isch Nöueburg Firschtetum un ab 1707 dur Personalunion mit em Chenigrych Preuße verbunde gsii. Anne 1806 isch s Biet an Frankrych unter em Napoleon I. abdrätte wore. Im Zug vum Wiener Kongress isch s anne 1815 an d Schwyz chuu, doderby sin d Chenig vu Preuße aber bis zum Nöueburgerhandel 1857 au Firschte vu Nöueburg blibe.
Bevelkerig [ändere]
| Johr | 1850 | 1860 | 1870 | 1880 | 1888 | 1900 | 1910 | 1920 |
| Yywohner | 338 | 319 | 327 | 365 | 348 | 314 | 254 | 222 |
| Johr | 1930 | 1941 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 |
| Yywohner | 218 | 208 | 207 | 160 | 135 | 144 | 157 | 184 |
Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 18 % gläge.
Religion [ändere]
48,4 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 25,4 % sin römisch-katholisch (Stand 2000).
Bolitik [ändere]
Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee: BDP 1,0 %, CVP 1,3 %, FDP 27,3 %, GP 12,3 %, POP 1,0 %, SP 25,2 %, SVP 26,2 %.
Dr Gmaindsbresidänt isch dr Christine Burgat (Stand 2012).
Wirtschaft [ändere]
D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 3,6 % gläge.
Sproch un Dialäkt [ändere]
Bi dr Volkszellig 2000 hän vu dr 184 Yywohner 88,9 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 2,5 % Dytsch, 2,4 % Italienisch un 6,1 % anderi Sproche.
Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns Ändi 19./Aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hän, gälte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hän ihre Ursprung ender in statistische Fähler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn[2][3]
Fueßnote [ändere]
- ↑ www.pxweb.bfs.admin.ch
- ↑ Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalité. Variétés d’oïl et autres langues. Université de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
- ↑ Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert Schläpfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. Sauerländer, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176
