Manierismus

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy

Hops zue: Navigation, Suech

"Manierismus" bezeichned e Spâtform vode Rönässõns ide Malerey, Baukunst, Plastik, Musig und ide Literatûr und beschrybt öppe dZyt vo 1515 bis 1600. De Begriff "Manierismus" isch vom Giorgio Vasari ygfüert worde, um de Styl vom Michelangelo zcharakterisiere.

In der Literatur isch eins vo de Hauptmerkmol vom Manierismus der Schwulst. Noch em G. R. Hocke si Anagramm und Akronym, Epigramm und Oxymoron die typische Stilmittel vo dr manieristische Sproch-Alchemii.

In der Landschaftsarchitektur druckt sich d Vorliebe vom Manierismus für s Groteske und s Überraschende in Grotte und Wasserspiil us. Deren ihri Tricktechnik het schliesslig dr René Descartes zu siiner Theorii vom menschlige Automat inspiriert.

In der Architektur chunnt dr Manierismus in dr zaghafte Uflösig vo de Ornigssystem vo der Renaissance zum Usdruck.

Dr Artikel basiert uf ´ra freie Ibersetzung vum Artikel „Manierismus“ us dr dytsche Wikipedia.
E Lischte mit de dörtige Autore kasch dörte aluege

De Artikel Manierismus isch leider no zimlig churz!
Wenn dr meh züe dem Thema weisch, no schrib s dezüe und entfern nochher d Markierig {{Stumpen}}.
Wenn de no nie e Stumpe erwitert häsch, no findsch do Hilf dezüe.

Persönlichi Wärkzüg
Buech aalege