De labiodentali Nasal isch en Konsonant wo phonetisch in vili Sprooche vorchunt, so au im Alemannische, als Phonem aber schynts in keinere Sprooch. Numme im Kukuya Dialäkt vum Teke, enere Bantu-Sprooch uss Zentralafrika, söll er en Phonem sy [1]. In denne Sprooche wo de Luut als Allophon hen, ergit sich de Luut us /m/ oder /n/ durch Assimilierig vor labiodentali Konsonante (/f v ʋ/).
Artikulation[ändere]
- Es isch en Verschlussluut; dr Luftstrom im Mund wird ganz blockiert. Im Gägesatz zu orale Verschlussluut wird d Luft aber nit uff eimool durch de Mund glööst, sundern ohni Unterbrechig durch d Noos abgloo.
- De Artikulationsort isch labiodental; er wird mit dr Unterlippe un de Zähn aktikuliert.
- D Phonation isch stimmhaft; d Stimmbänder vibriere bi dr Artikulation.
- Es isch en Nasaler Konsonant; d Luft entwycht durch d Noos.
Literatur/Quelle[ändere]
- ↑ Ladefoged, P., Meddieson, I. The Sounds of the World's Languages. Blackwell Publishing. Malden, MA (USA). 1996. Syte 18
| Konsonante |
Lueg au: IPA, Vokale |
|
|
| Bi de Spalte wo grau sin, goot mer devo uss, dass si nit artikuliert werde chönne; wysi Spalte hen kei offiziels IPA-Zeiche un/oder sin uss keinere Sprooch bekannt. |