Labial-palataler Approximant

Labiopalataler Approximant
IPA-Nummere	171
IPA-Zeiche	ɥ
IPA-Bildli
Teuthonista
X-SAMPA	H
Kirshenbaum	j<rnd>
Hörbiispiil?/i

De labiopalatali Approximant isch en Luut vo dr mänschliche Sprooch. S Zeiche im Internationale Phonetische Alphabet defür isch ɥ. Es isch di labialisierte (= mit grundete Lippe) Variante vum Luut [j].

De Luut [ɥ] wird oft au als s halbvokalischs konsonantischs Gegestugg zum Vokal [y] aagluegt; also als en Luut, wo im Gägesatz zum [y], nit de Gipfel vunere Silbe bildet. Was debi gnau de Unterschid isch, isch umstritte.

Artikulation

• Es isch en Approximant; er wird ohni Verschluss oder Engi im Mund bildet.
• Er het zwei Artikulationsstelle: zum eine duet sich de hintere Zungerugge em harte Gaume aanööchere, wie bimene palatale Konsonant; glychzitig sin d Lippe grundet (labialisiert).
• D Phonation isch stimmhaft; d Stimmbänder vibriere bi dr Artikulation.
• Es isch en orale Konsonant; d Luft entwycht durch de Mund.

Verbreitig

Sprooch		Wort	IPA-Transkription	Bedütig	Bemerkig
Abchasisch		ауаҩы	[awaˈɥə]	'Mänsch'
Chinesisch	Mandarin	月/Pinyin: yuè	[ɥœ˥˩]	'Mo'
Französisch		huit	[ɥit]	'acht'

Konsonante	Lueg au: IPA, Vokale
Bilabial Labiodental Dental Alveolar Postalv. Retroflex Palatal Velar Uvular Pharyngal Epiglottal Glottal Nasal m ɱ n̪ n ɳ ɲ ŋ ɴ Plosive p b t̪ d̪ t d ʈ ɖ c ɟ k ɡ q ɢ ʡ ʔ  Schnalzluut  ʘ ǀ ǃ ǂ ǁ Affrikat p̪f b̪v ts dz tʃ dʒ kx qχ  Implo­siv  ɓ ɗ ʄ ɠ ʛ Frikativ ɸ β f v θ ð s z ʃ ʒ ʂ ʐ ç ʝ x ɣ χ ʁ ħ ʕ ʜ ʢ h ɦ  Ejektiv  pʼ tʼ kʼ qʼ sʼ    Approximante    ʋ ɹ ɻ j ɰ andri Laterale  ɺ ɫ Vibrante ʙ r ʀ lab. Approximante ʍ w ɥ Flap/Tap ѵ ɾ ɽ co-artikulierti Frikativ  ɕ ʑ ɧ lat. Frikativ ɬ ɮ lat. Approximante l ɭ ʎ ʟ
Bi de Spalte wo grau sin, goot mer devo uss, dass si nit artikuliert werde chönne; wysi Spalte hen kei offiziels IPA-Zeiche un/oder sin uss keinere Sprooch bekannt.