Idiophon

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Ufschlagidiofoon: e Glogge

Idiofoon (vo altgriechisch ἴδιος (ídios) ‚äige‘, φωνή (phōnḗ) ‚Klang, Doon‘) häisst Sälbstdööner oder Sälbstklinger und bezäichnet e Muusiginstrumänt, wo as Ganzes schwingt und eso dr Klang erzügt oder wo dr Däil, wo dr Klang erzügt nid e gspannti Säite oder Membraan isch. In alle Kulture uf dr ganze Wält git s e se as Rhütmusinstrumänt. Idiofoon wärde mäistens us Holz, Metall oder Stäi gmacht.

Underschäidig[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Mä underschäidet zwüsche

Bi de meerdöönige Ufschlaagidiofoon underschädet mä zwüsche Staabschbiil und Zupfidiofoon wie d Muuldrummle oder Lamellofoon.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • Brockhaus Riemann Musiklexikon, Band 2, S. 228.

Weblingg[ändere | Quälltäxt bearbeite]

 Allmänd (Commons): Idiophones – Sammlig vo witere Multimediadateie
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Idiophon“ vu de dütsche Wikipedia.

E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.