Hausrotschwanz
| Huusröötel | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Huusröötel (Phoenicurus ochruros gibraltariensis) |
||||||||||||
| Systematik | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Wüsseschaftlige Name | ||||||||||||
| Phoenicurus ochruros | ||||||||||||
| (S. G. Gmelin, 1774) |
De Huusröötel (Phoenicurus ochruros; alemanischi Näme) isch e Zugvogel wo i Mitteleuropa brüetet und Endi Oktober as Mittelmeer flüügt und im Märze wider zruggcheert. I de Alpe chunnts bis 3200 müM vor. Er gliicht starch em verwandte Garteröötel.
Uussie [ändere]
De Huusröötel isch e graue Vogel mit bruune Flögel und eme lange röötsche Schwanz. Au de Börzel isch röötlich. De Schnabel isch chlii. Er werd 13 bis 15 cm grooss, het e Spannwiiti vo 23 bis 26 cm und wögt 14 bis 19 Gramm.
Lebeswiis [ändere]
De Huusröötel isch uursprüngli e typische Bergvogel gsii, wo i de Felse glebt het, hütt aber au i vegetationsarme Sidlige, Betonwüestine und i Industriizoone vorchunnt. Neste tuet er i Muurlöcher und Nische, under loose Tachziegle, Rolladechäste, Fenstersims. Sis Nest baut er us Hälm, Mies, Federe und Hoor. De Gugger lait gern sini Aier i d Nester vom Huusröötel. De Huusröötel isch e schnelle und wendige Flüüger und fresst Insekte und Spinne.
De Huusröötel singt uf exponierte Stele, wie Tächer, Chämi oder Antene. De Gsang fangt mit ere chorze Tonsequenz aa und endet miteme längere chesslige Grüüsch.
Büecher [ändere]
- Heinz Staffelbach: Handbuch Schweizer Alpen; Bern 2008.ISBN 978-3-258-06895-4
- Stefan Ineichen (Hrsg.): Stadtfauna, 600 Tierarten der Stadt Zürich; Bern 2010; ISBN 978-3-258-07561-7
