Eichelhäher
| Heregääggi | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematik | ||||||||||
|
||||||||||
| Wüsseschaftlige Name | ||||||||||
| Garrulus glandarius | ||||||||||
| (Linnaeus, 1758) |
De Heregäägggi oder d Herevogel (Garullus glandarius; alemanischi Näme) isch e Raubvogel, wo dor s ganz Joor döre i Mitteleuropa bliibt. I de Alpe chunnt er bis zu 2400 müM vor.
Uussie [ändere]
De Heregääggi isch e rootbruune Vogel mit eme lange Schwanz. Sini Flögel sind dunklebruu mit wiisse und uuffälig blau-schwarz gstraifflete Federe. Sin obere Hals isch wiiss. Mandli und Wiibli gsiend gliich uus.
Lebeswiis [ändere]
De Heregääggi lebt versteckt i Laub- und Mischwälder, aber au i Pärk und Obstgärte. Sis groossi Nest bau er uf Bömm oder i Büsch. Er lebt vo Insekte und raubt Nester vo Singvögel uus. Er mag aber au Söömli und Frücht. Abem Augste fangt er aa Haselnüss, Buechenüssli und bsunders Aichle sammle und vergrabt die a verschdnige Stele. Wel er im Winter aber nöd all fresst, fönd d Aichle im Früelig a sprüüsse. De Schrai vom Heregäägi isch ener e Chräächze, doch isch er au guet im Nochemache vo anderne Vogelstimme.
Büecher [ändere]
- Heinz Staffelbach: Handbuch Schweizer Alpen; Bern 2008.ISBN 978-3-258-06895-4
- Stefan Ineichen (Hrsg.): Stadtfauna, 600 Tierarten der Stadt Zürich; Bern 2010; ISBN 978-3-258-07561-7