Brythonisch
Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
| Brythonisch | |
|---|---|
| Yordnig |
|
| Undergruppe |
(keini) |
| Verbreitig | Bretagne,  Frankriich |
 |
|
D'Brythonische Sproche sin e keltischi Sprochfamilie. Se werre au als p-keltischi Sproche oder Britannisch bezeichnet.
Brythonisch isch eine vo de zwei inselkeltischi Sprochfamilie, d'andri isch s'Goidelisch, wo au als Q-Keltisch oder Gälisch bezeichnet wird. D'moderne brythonische Sproche sin s'Bretonische, s'Walisische un s'Kornische; Kornisch isch allerdings sytem 18. Johrhundert usgstorbe.
Früener sin brythonischi Sproche aber i ganz Britanie gschwätzt worre, spöter allerdings vum Altänglische verdränggt worre. Do dezüe ghöre s'Kumbrische (scho im Früehmittelalter usgschtorbe) un viilycht au s'Piktische, wo chuum bekannt isch. D'brythonische Sproche sin während dr angelsäggsische Bsiedlig vo England nooch Weschte abdrängt worre.
Als p-keltische Sproch isch s'Brythonisch mitem Gallische eng verwandt, wie verschiide die Sproche gsi sin isch nüt sicher.
D'Klasifizierig in p- un q-keltischi Sproche berueht uf dr Luutverschiebig vum indo-europäische kw zue p in de Brythonischi Sproche, un zue k in de Goidelischi Sproche.
 Wenn dr meh züe dem Thema weisch, no schrib s dezüe und entfern nochher d Markierig {{Stumpen|3}}.Wenn de no nie e Stumpe erwitert häsch, no findsch do Hilf dezüe. |
