Altenach
| Altenach | ||
|---|---|---|
| Wappe | Kart | |
|
|
||
| Dialekt: Alemannisch | ||
| Hauptvariante | Elsässisch | |
| Basisdate | ||
| Stààt | Frànkrich | |
| Region | Elsass | |
| Département | Owerelsass (Haut-Rhin) | |
| Arrondissement | Altkírech | |
| Kanton | Dammerkírech | |
| Kommünàlverbànd | Tor vum Elsass | |
| Geographischi Lag: | 47° 36′ 26″ N 07° 06′ 45″ O | |
| Heh | 350 m (313 m–386 m) |
|
| Inwohner | 393 (1. Jänner 2009)) [1] | |
| Flech | 6,18 km² | |
| Boschtleitzàhl | 68210 | |
| INSEE-Code | 68002 | |
| Maire (Bürgemeischter): lfd. Amtszitt |
Jean-Luc Lamere 2001-2008 |
|
Altenach (IPA: [ˈɑld̥ənɑx]) isch e kleini Gmeind in dr französische Region Elsass im Département Owerelsass (Haut-Rhin).
Inhaltsverzeichnis |
Geographi[ändere]
Dr Ort lejt am Südrand vun dr Vogese un ém owere Larguetal. Nochbergmàine sén Dammerkirech un Manschpach ém Norde un Saint-Ulrich ém Side.
Gschichte[ändere]
Dr Name leitet sich wohrschins vun Alti Ach (= Alter Bach) her.
Altenach wird s'erscht Mol anno 1302 erwähnt. Es hat zu der Grafschaft Ferrette ghért. Ém Schloss, wu oi 1302 zum èrschte Mol erwàhnt wérd, han d'Hèrre vu Altenach glàbt; der lètscht vu éhne ésch der Richard gsé. Noch sinem Dod ésch der Ort an der Adel vu Brinighoffe (héte Saint-Bernard) éwergange, derno hat en d'Famélie Klötzlin vu Héndlénge kaift. Sàlle Famélie hat derno oi der Name Klötzlin vu Altenach agnu.
Mentionné sous la forme Altnach en 1397. Nom de domaine gallo-romain en -acum, précédé du nom de personne gallo-roman *Altinius, non attesté, ou d'un nom de personne germanique équivalent hypocoriste d' Alto, basé sur le thème ald (vieux). Homonymie avec les Autigny et Autignac.
Bevölkerung[ändere]
D'Inwohnerzahl isch 1962 bi 229 Lit glege un bis 1990 uf 360 Persone agstige. Bis 1999 isch si no uf 344 Lit gsunke.
Séheswérdigkàite[ändere]
Én der Urkunde vu 1302 wérd oi e Pfarrkérch gnànnt. Sé ésch ém Drissigjéhrige Krieg zerstért wore un héte ésch nume noch d Kapàlle ébrig. D andere Kérch ésch àndwàder 1790 oder 1810 boit wore. 1829 ésch oi a Orgle inekumme, wu s lètscht Exemplar vu éhrem Hàrstèller ésch; 1854 sén der Glocketurm un s Vordach boit wore. 1990 hat e Restaurierig under anderem vu der Orgle stattgfunde.
D Schüel vu Altenach ésch 1838 fèrtig gsé un hat zwài Klassezémmer, e Wohnrüm un e Bérgermàisterbüro. Oi sé ésch méhrere Mol restauriert wore.
Dialekt[ändere]
Dr elsassisch Dialekt vun Àltenàch ghert zem Owerrhinàlemànnisch.
Quèlle[ändere]
| Dä Artikel basiert uff ere fräie Übbersetzig vum Artikel „Altenach“ vu de dütsche Wikipedia.
E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde. |