Alp Arslan

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
Alp Arslan
Sultan vo de Groossseldschuke
Dr Alp Arslan
Regierigsziit 1064–1072
Chrönig 27. April 1064
Name Diya ad-Din Adud ad-Daula Abu Schudscha Muhammad Alp Arslan
Gstorbe 15. Dezämber 1072 (im Alter vo 43)
Dodesort Oxus, Turkestan
Begrabe Merw,
Vorgänger Tughril
Nochfolger Malik Shah I
Kgl. Huus Seldschukischi Dünastii
Vater Chagri Beg
Religion Sunnitische Islam

Dr Alp Arslan, mit vollem Naame Diya ad-Din Adud ad-Daula Abu Schudscha Muhammad Alp Arslan ( (Persisch: آلپ ارسلان‎ ālp arslān; Arabisch: الب ارسلان‎ alb arslān or آلب آرسلان ālb ārslān; * öbbe 1030; † 15. Dezämber 1072), isch vo 1063 bis 1072 Sultan vo de Groossseldschuke gsi. Si Naame isch türkisch und bedütet muetige oder dapfere Löi.

Dr Arp Arslan het e Hufe Chrieg gfüert. Äine vo de bedütendste isch dr Komflikt mit Byzanz gsi. Wo dr nöi byzantinisch Kaiser Romanos IV. d Seldschuke us em Oste vo sim Riich het welle verdriibe, isch s zu meerere Schlachte in Kilikie choo. D Entschäidig isch 1071 in dr Schlacht vo Manzikert gfalle, wo d Byzantiner verloore häi. In de Joor druf häi sich mee und mee Seldschuke in Ost- und Middelanatolie niidergloo und dr grösst Däil vo Chläiasie isch für Byzanz verloore gsi.

Litratuur[ändere | Quälltäxt bearbeite]

  • E. Bosworth: History of the Seljuq Turks, (S. 45-47), Curzon, Richmond 2000, ISBN 0-7007-1342-5
  • Bowen, H. „Niẓām al- Mulk, Abū ‘Alī al-Ḥasan b. ‘Alī b. Isḥāq al-Ṭūsī”. Clifford Edmund Bosworth [u. a.] (Hrsg.). The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Bd. VIII. Leiden: E. J. Brill, 1995. S. 69-73.
  • Cahen, Claude. „Alp Arslan Aud al-Dawla Abū Shudjā Muḥammad b. Dā’ūd Čaghribeg“. H. A. R. Gibb [u. a.] (Hrsg.). The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Bd. I. Leiden: E. J. Brill, 1960. S. 420f.
  • Cahen, Claude. Der Islam I. Vom Ursprung bis zu den Anfängen des Osmanenreiches. Bearb. v. Gerhard Endreß. (Fischer Weltgeschichte; Bd. 14). Frankfurt a. M.: Fischer Taschenbuch Verlag, 1987.
  • Cahen, Claude. Pre-Ottoman Turkey. A general survey of the material and spiritual culture and history c. 1071-1330. Übers.: J. Jones-Williams. London: Sidgwick and Jackson Limited, 1968.
  • Paul, Jürgen. „Von 950 bis 1200“. Albrecht Noth / Jürgen Paul (Hrsg.), Der islamische Orient. Grundzüge seiner Geschichte. (Mitteilungen zur Sozial- und Kulturgeschichte der islamischen Welt; Bd. 1). Würzburg: Ergon Verlag, 1998. S. 217-252.
  • Raschīd ad-Dīn. The History of the Seljuq Turks. From The Jāmi‘ al-Tawārīkh. An Ilkhanid Adaption of the Saljūq-nāma of Ẓahīr al-Dīn Nīshāpūrī. Hrsg.: Carole Hillenbrand. Übers. u. kommentiert von Kenneth Allin Luther. Bearb. v. Clifford Edmund Bosworth. Richmond, Surrey: Curzon Press, 2001.
  • René Grousset: The Empire of the Steppes, (S. 152), Rutgers Univ. Press, New Brunswick, NJ 1989, ISBN 0-8135-1304-9
  • Rice, Tamara Talbot: Die Seldschuken. Hrsg.: Glyn Daniel. Übers.: Peter Weigert. Köln: Verlag M. DuMont Schauberg, 1963.
  • Stanford J. Shaw: History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, (S. 6-7), Cambridge University Press 1976, ISBN 0-521-29163-1

Fuessnoote[ändere | Quälltäxt bearbeite]