Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Hops zue: Navigation, Suech
isa

îsa (ᛁ) isch de erschlossni urgermanisch Name vo de i-Ruune. Er lutet uf Altnordisch ís, Altdänisch ᛁᛋ is; Altenglisch ís und im Hrabanische Alphabet his. D Bidütig isch "Iis". Au de gotisch Buechstabe "i" (𐌹) haisst iiz.

D i-Ruune isch die elft Ruune im alte Ruunealphabet, aber die nüüt im nordische Futhork. Si isch di dritt Ruune im Hagals ætt.

Luutwert[ändere | Quälltäxt bearbeite]

D Ruune stoot i allne Traditione för de gmaingermanisch ungrundeti offni vorderi Vokal (IPA /i/). Im nordische Futhork dezue ane no för /e/, /æ/ und /j/. Um si z entlaste isch im Mittelalter för /e/ und /æ/ e Punktrune (ᛂ) gschaffe worde.

Esotheerik[ändere | Quälltäxt bearbeite]

I de moderne Esotheerik biditet d i-Ruune Stillstônd.

Unicode[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Unicode UTF-16 U+16c1
Unicode-Nôme RUNIC LETTER ISAZ IS ISS I
HTML ᛁ

Büecher[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Klaus Düwel: Runenkunde. Metzler Bd. 72; Stuggart 2001; ISBN 3-476-13072-X